Een zwakke evidence base
Drie onafhankelijke systematische reviews komen tot dezelfde conclusie: het bewijs voor puberteitsblokkeerders en cross-sekse hormonen bij minderjarigen met genderdysforie is van lage kwaliteit.
Cass Review (UK, 2024)
Hilary Cass concludeert na vier jaar onderzoek voor de NHS dat de wetenschappelijke onderbouwing voor puberteitsblokkeerders en cross-sekse hormonen bij jongeren "remarkably weak" is. De NHS England trekt na publicatie de routinematige inzet in. Zie cass.independent-review.uk.
NICE (UK, 2020-2022)
De evidence reviews van NICE oordelen dat studies naar puberteitsblokkeerders bij genderdysforie "very low certainty" hebben. Geen enkele studie haalt de drempel voor "moderate" of "high certainty" volgens GRADE-methodologie. Zie nice.org.uk.
SBU (Zweden, 2022)
De Zweedse SBU-evaluatie wijst alle behandelstudies van puberteitsblokkeerders en cross-sekse hormonen bij minderjarigen aan als "low certainty of evidence". Zweden beperkt hierna behandeling tot onderzoekssettings. Zie sbu.se/en.
Wat dit betekent
Drie onafhankelijke evaluaties, drie keer dezelfde conclusie. Het Dutch Protocol — bedacht in Amsterdam, internationaal toonaangevend gemaakt — staat op een veel dunnere basis dan veertig jaar promotie suggereerde. De Nederlandse klinieken zijn niet bezig met een formele heroverweging.